Podstawy prawne

Płaca minimalna we Francji podstawy prawne

Płaca minimalna we Francji podstawy prawne – zachęcamy do zapoznania się ze szczegółowymi informacjami.

Zgodnie z zapowiedziami rząd Francuski ogłosił dekret dotyczący pracowników delegowanych przez przedsiębiorstwa transportowe do pracy na terenie Francji.  Przepisy, od 01.07.2016 r. wprowadzają szereg obowiązków dla firm transportowych w sytuacji gdy delegowanie odbywa się:

  1. na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem w ramach umowy zawieranej pomiędzy nim a odbiorcą usługi mającym siedzibę lub wykonującym działalność gospodarczą we Francji (kabotaż, przewóz transgraniczny z załadunkiem lub rozładunkiem we Francji)
  2. pomiędzy zakładami tego samego przedsiębiorstwa lub pomiędzy przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy
  3. na rzecz pracodawcy bez istnienia umowy pomiędzy nim a odbiorcą

We wszystkich powyższych przypadkach delegowania przedsiębiorstwo transportowe wyznacza swego przedstawiciela na terenie Francji. Powołania tego przedstawiciela dokonuje pracodawca w formie pisemnej. Zawiera ono nazwisko, imiona, datę i miejsce urodzenia, adres e-mail i adres pocztowy we Francji, w stosownych przypadkach nazwę firmy i numer telefonu przedstawiciela. Wskazuje akceptację powołania przez daną osobę oraz datę wejścia w życie i czas trwania powołania. Wyznaczona osoba/firma będzie odpowiedzialna za zapewnienie kontaktów z funkcjonariuszami wymienionymi poniżej przez okres świadczenia usług.

Lista kontrolujących:

  • Inspektorzy i kontrolerzy pracy;
  • Oficerowie i funkcjonariusze policji sądowej;
  • Urzędnicy skarbowi i celni;
  • Upoważnieni i zaprzysiężeni urzędnicy zakładów ubezpieczeń społecznych oraz Rolniczych Kas Wzajemnej Pomocy Socjalnej;
  • Funkcjonariusze lub urzędnicy państwowi odpowiedzialni za kontrolę transportu naziemnego;
  • Uprawnieni i zaprzysiężeni urzędnicy instytucji, odpowiedzialni za zapobieganie oszustwom.

Dyrektywa

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014

W czerwcu 2014 roku ogłoszono treść Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z dnia 15 maja 2014r., w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniająca rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym.

Celem dyrektywy jest zagwarantowanie przestrzegania odpowiedniego poziomu ochrony praw pracowników delegowanych w celu transgranicznego świadczenia usług, w szczególności egzekwowania warunków zatrudnienia mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym usługa ma być świadczona, zgodnie z art. 3 dyrektywy 96/71/WE, przy jednoczesnym ułatwieniu korzystania przez usługodawców ze swobody świadczenia usług oraz promowaniu uczciwej konkurencji między usługodawcami, a tym samym wsparciu funkcjonowania rynku wewnętrznego. Organy kontroli państw członkowskich i inne właściwe organy monitorowania i egzekwowania powinny korzystać ze współpracy i wymiany informacji przewidzianych we właściwym prawie w celu sprawdzenia, czy przestrzegane są przepisy mające zastosowanie do pracowników delegowanych. Aby ułatwić skuteczniejsze i bardziej jednolite stosowanie dyrektywy 96/71/WE, państwa członkowskie winny wprowadzić system wymiany informacji w formie elektronicznej w celu usprawnienia współpracy administracyjnej.

Dyrektywa do dnia 18 czerwca 2016r., nakłada na państwa członkowskie obowiązek wprowadzenia w życie ustaw, rozporządzeń, procedur administracyjnych niezbędnych do wykonania przedmiotowej dyrektywy ignorując jednocześnie o tym Komisję. W przepisach krajowych państw członkowskich uwzględnić należy min. postulaty:

Artykuł 6 – Wzajemna pomoc — zasady ogólne

  1. Państwa członkowskie ściśle współpracują i udzielają sobie bez zbędnej zwłoki wzajemnej pomocy w celu ułatwienia w praktyce wdrażania, stosowania i egzekwowania niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 96/71/WE.
  2. Współpraca państw członkowskich polega w szczególności na odpowiadaniu na uzasadnione wnioski właściwych organów o udzielenie informacji oraz na przeprowadzeniu kontroli i dochodzeń odnośnie do przypadków delegowania, o których mowa w art. 1 ust. 3 dyrektywy 96/71/WE, w tym dochodzeń dotyczących nieprzestrzegania bądź nadużyć przepisów mających zastosowanie do delegowania pracowników. Wnioski o udzielenie informacji mogą dotyczyć informacji na temat potencjalnej egzekucji kary lub grzywny administracyjnej lub powiadomienia o decyzji nakładającej taką karę lub grzywnę, o których mowa w rozdziale VI.
  3. Współpraca państw członkowskich może obejmować również przesyłanie i doręczanie dokumentów.
  4. W celu udzielenia odpowiedzi na wniosek o pomoc od właściwych organów innego państwa członkowskiego, państwa członkowskie zapewniają dostarczenie przez usługodawców prowadzących działalność na ich terytorium ich właściwym organom wszelkich informacji potrzebnych do nadzoru nad działalnością tych usługodawców zgodnie z ich przepisami krajowymi. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki w przypadku niedostarczenia takich informacji.
  5. W przypadku wystąpienia trudności z realizacją wniosku o udzielenie informacji lub z przeprowadzeniem kontroli lub dochodzenia dane państwo członkowskie niezwłocznie informuje o tym wnioskujące państwo członkowskie w celu znalezienia rozwiązania. W przypadku jakichkolwiek utrzymujących się problemów z wymianą informacji lub ciągłej odmowy dostarczenia informacji Komisja, uzyskawszy takie informacje, w stosownych przypadkach za pomocą IMI, podejmuje odpowiednie kroki.
  6. Państwa członkowskie dostarczają informacji, o które zwrócą się inne państwa członkowskie lub Komisja, drogą elektroniczną w następujących terminach:
    a. w nagłych przypadkach, wymagających sprawdzenia rejestrów, takich jak rejestry służące potwierdzeniu rejestracji jako płatnika VAT w celu sprawdzenia, czy prowadzona jest działalność w innym państwie członkowskim — jak najszybciej, a maksymalnie w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania wniosku. We wniosku należy jasno wskazać przyczynę zastosowania trybu pilnego, podając informacje potwierdzające pilny charakter danego przypadku;
    b. w odniesieniu do wszystkich innych wniosków o udzielenie informacji — maksymalnie w ciągu 25 dni roboczych od otrzymania wniosku, chyba że państwa członkowskie uzgodniły wzajemnie krótszy termin.
  7. Państwa członkowskie zapewniają, by z rejestrów, w których są wpisani usługodawcy i do których mogą mieć wgląd właściwe organy na ich terytorium, mogły również korzystać, na tych samych warunkach, równorzędne właściwe organy pozostałych państw członkowskich na użytek wykonania niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 96/71/WE, pod warunkiem że rejestry te zostały wprowadzone przez państwa członkowskie do IMI.
  8. Państwa członkowskie zapewniają, by informacje wymieniane między podmiotami, o których mowa w art. 2 lit. a), lub przekazywane im, były wykorzystywane jedynie w odniesieniu do kwestii, których dotyczył wniosek o udostępnienie informacji.
  9. Działania w ramach wzajemnej współpracy i pomocy administracyjnej prowadzone są bezpłatnie.
  10. Wniosek o udzielenie informacji nie uniemożliwia właściwym organom podjęcia działań zgodnie z odpowiednim prawem krajowym lub unijnym w celu zbadania rzekomych naruszeń dyrektywy 96/71/WE lub niniejszej dyrektywy i zapobiegania im.